Als ik om half zeven uit het raam kijk, zie ik dat het regent. En niet zo zuinig ook. Voor de ingang van hun paleis zitten de konijnen. Twee zwartwitte bollen dicht tegen elkaar aan, hun oren plat tegen hun koppies gevouwen. Hun hele houding roept "Wij hebben het Koud!"
Gisteravond richtte ik samen met Bart hun nieuwe paleis in. Eerst zeulden wij het, met gevaar voor ernstig blessures vanwege de looiigheid van het ding, naar hun privéterrein in de achtertuin. Daar haalden we het oude hok weg(wat niet zo moeilijk was, de minste aanraking was voldoende om het definitief in stukken uiteen te laten kruimelen), gooiden gegraven gaten dicht om het nieuwe onderkomen een beetje stevig neer te kunnen zetten, vulden het met hooi en stro en zetten vers eten en drinken neer. Voila! Een paleis voor de Houdini's. Warm, ruim, droog en gevuld met heerlijkheden.
Maar ja. Dan moeten zij er wel intrekken. Op de een of andere manier schijnt dat moeilijker te zijn dan uitbreken. We zagen het gisteren al. Na gedane arbeid bleven wij uiteraard even kijken wat ze ervan vonden, die konijnebeesten.
Nou...eh, niks dus. Er werd gesnuffeld, er werd achterlangs gekropen en er werd nog meer gesnuffeld. Daarna groeven zij een nieuw gat en gingen over tot de orde van de dag.
Rare holbewoners. |