lekkeretenisnietvies.punt.nl
De weg naar buiten

Als ik het me goed herinner, heb ik ooit gezegd dat bloggen mij hielp om mijn hoofd leeg te maken. Of om op zijn minst dat wat erin zit te ordenen.

Tja. Het is al even geleden, en nu zit ik dus met de gebakken peren. Mijn hoofd zit bommetje. En wel zo heftig bommetje, dat er niets meer bij kan. Niets tegenslagigs, want dan begin ik onmiddelijk te grienen, maar ook niks moois, want dan begin ik ook te grienen. En geen schilderij, want geen ruimte om te scheppen, en geen plan want alles wat ik bedenk wordt onmiddelijk weer overspoeld door de waan van de dag.

En nu is het 1 januari. Zolang ik de telefoon niet aanneem, en de televisie niet aanzet is er even geen waan. Geen werk, geen broer (Oh man wat zit jij in mijn hoofd, nee niet alleen mijn hoofd, in mijn lijf, in elk gewricht, in elke overtollige kilo, in elke glimp van een gedachte, overal, overal), geen afspraak, niets om in te schuilen en met het verstand op nul door te draven tot de bom barst.

Ik loop met mijn ziel onder mijn arm door het huis. Snoepen wil ik niet, want afvallen is geen plan maar noodzaak, en schilderen lukt me niet. Zelfs niet even lekker wat krassen met een houtskooltje. En terwijl ik moed verzamel om een wandelingetje in de frisse nieuwjaarslucht te gaan maken, verandert  het buiten langzaam maar zeker in een grauwe boel waar het vast niets fijner is dan binnen. Weg stroomt de moed, pffft zegt het ballonnetje weer. 

Ik hang op de bank en check mijn FB-berichten. Ik zie Nanos iets vrolijks zeggen over de Radetzky Mars. Ach.. de Radetzky Mars... Tietenkont tietenkont tietenkontkontkont davert het door mijn hoofd, en beelden doemen op van een stoel die er aan de onderkant uitziet als een maanlandschap, helemaal vol met opgedroogde purken. En daar moet ik vrolijk van worden? 

Nou.... nou, eigenlijk wel dus! Ineens zit er een draadje in mijn hoofd, er gebeurt iets, ik voel het borrelen, schrijven moet ik, ik heb een reactie!  maar meneer FB zal hem wel niet plaatsen, want tieten en konten daar doet hij niet aan vanuit zijn grote preutse leunstoel waar hij oplettend naar ons allen staart en de grenzen van het toelaatbare bewaakt. Dus zeg ik iets over meneer Wolkers en weet dat Nanos in ieder geval belezen genoeg is om te weten waar ik het over heb. Dat klopt. Maar toch wil ik het zeggen, van die tieten en die konten en die ouwe viespeuk en door de grauwe volte van mijn hoofd zie ik vaag de neonlampjes branden...Nooduitgang, nooduitgang, nooduitgang.. 

Nou, en hier ben ik dus. Op mijn blog. En ik schrijf. In mijn eigen woorden, en zo lang als ik zelf wil. Lekker. Een vrolijke boel gaat het nog even niet worden. Maar wel mijn verhaal. Zoals ik het zie. En als ik geluk heb, als.. dan schep ik zo wat ruimte. ruimte om helder te denken, ruimte om te schilderen of anders tenminste lekker wat te krassen met dat houtskooltje. Lucht! 

Als u er droevig van wordt, dan hoeft u niet te lezen hoor. Maar een beetje gezelschap zo af en toe, dat zou me best welkom zijn. U ziet maar. Ik ben hier nog wel even. Denk ik. Tenslotte heb ik mijn contributie ook weer voor een jaar betaald..

Reacties

Wolf op 02-01-2016 08:40

Welkom, welkom, en moge jouw Puntje je helpen en wij misschien ook een beetje. Het is goed je weer te zijn. Met dat hoofd komt het weer goed, daar ben ik van overtuigd. Moge je het houtskool dan ook weer oppakken. 

Hatsekidee! :O}}

Martine van Es op 02-01-2016 17:57

Hee Wolf! Dat is goed volk! Altijd fijn om na een toch wel lange tijd een oude bekende te treffen, een van de prettigste soort. Dank voor je positieve aansporing. 

Weet jij misschien waarom mijn portret bij jouw reactie staat? Ik heb geprobeerd om dat te veranderen, bij jouw reactie hoort ook jouw plaatje, maar ergens doe ik iets verkeerd

Wolf op 03-01-2016 02:48

Yo Martine, geen idee. Het is precies omgedraaid; bij jouw reactie staat het poppetje wat eigenlijk bij de mijne zou moeten staan. Ik heb nog steeds moeite met de nieuwe Punt, kan er lang zo makkelijk niet mee werken als met de oude. Bij mij bv is het lettertype erg wisselend. Maar goed, mijn blog heeft ook zeer lang stil gelegen. Ik kon juist weer beginnen met schrijven toen mijn hoofd, na zeer veel - positieve! -  veranderingen in mijn leven, weer tot rust was gekomen. Het is allemaal nog zoeken op de nieuwe Punt. En de smileys zijn kennelijk echt voorgoed verdwenen. Maken we ze toch gewoon zelf ;O}}. 

Wolf op 03-01-2016 02:49

O kijk, het is nu goed! Misschien was ik bij de eerste reactie niet ingelogd.

Wolf op 16-01-2016 03:01

Hey Martine! Ben je toch maar weer inwaarts getrokken? 

Martine van Es op 16-01-2016 09:42

Nee Wolf. Ik moet er weer even inkomen. Veel te vertellen, maar roestig geworden op schrijfgebied. 

Gaat goed komen!

Bettie op 28-01-2016 20:26

Ik dacht dat Punt er niet meer was. En jij dus ook niet meer als Blogger.  Maar wel dus. Ga ik je gewoon weer volgen. Groet van Bettie

Martine van Es op 28-01-2016 22:36

Dat vind ik leuk. Morgen maar weer eens iets schrijven. Ik moet er echt weer in komen.

Wolf op 23-02-2016 03:34

28-01. Joehoe ;O}.

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl